นับว่าเป็นผลงานของ ผู้กำกับ นาฮงจิน จาก The Chaser (2008) และ The Yellow Sea (2010) ที่ยังคงความระทึก อึกอัดในบรรยากาศของหนังได้ดีเช่นเดิมใน The Wailing
เอกลักษณ์ในหนังของ นาฮงจิน คือตัวละครหลักของเรื่องที่ไม่ได้หยิบเอา ซุปเปอร์สตาร์ของเกาหลี สวยหล่อ แต่อย่างไรมาดำเนินเรื่อง แต่กลับเลือกมนุษย์ธรรมดาๆ ที่ดูมีมิติมีเลือดเนื้อมาเป็นตัวกลางในการเล่าเรื่อง เช่นเดียวกับ The Chaser เป็นต้น สำหรับ The Wailing เป็นอีกงานหนึ่งที่ขึ้นแท่นหนังน้ำดีได้เรื่องนึงที่สามารถเล่าเรื่องได้น่า “สะพรึง” ในบรรยากาศที่ชวนอึดอัน และสร้างความสับสนให้กับตัวละครหลักและคนดู
เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นที่ กกซอง (Gokseong) อำเภอชนบทเล็กๆ ในประเทศเกาหลี ที่อยู่กินกันปกติ จนกระทั่งวันหนึ่งก็เกิดเหตุฆาตกรรมน่าขนลุกขึ้นในครอบครัวหนึ่งขึ้น โดยคนที่ลงมือก็คือคนในครอบครัว พร้อมกับเรื่องราวแปลกๆ ที่เกี่ยวกับความเชื่อผิดปกติบางเรื่อง
การตายอย่างเป็นปริศนาของคนในหมู่บ้านทำให้ตัวเอกตำรวจร่างอ้วนอย่าง จองกู กับคู่หูเริ่มเกิดข้อสงสัยในเหตุกการณ์ครั้งนั้น ประกอบกับเหตุการณ์ฆาตรกรรมก็ได้ปรากฏขึ้นต่อเนื่อง และเริ่มมีการเชื่อมโยงตัวบุคคลจากเหตุการณ์ที่เกิดก่อนหน้ากับกับเหตุการณ์ปัจจุบัน พร้อมข้อสังเกตเกี่ยวกับพิธีกรรม ที่อาจจะโยงไปใยไปถึง บุรุษชาวญี่ปุ่นปริศนาที่อาศัยอยู่บนเขา ที่มีเรื่องเล่าว่าเขาคนนั้นคือ ปิศาจ
และเมื่อจองกูเริ่มเข้าใกล้กับมูลเหตุความจริง ก็ได้เกิดเรื่องปริศนากับลูกสาวของเขา ประหนึ่งอาการเหมือนถูกวิญญาณร้ายเข้าสิงกลายเป็นคนละคร เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้จองกูเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่เขาต้องทำต่อไปนั้นคืออะไรดี และคนที่เขาสงสัยคือตัวแปรหลักของเหตุการณ์สุดสยองครั้งนี้หรือไม่
The Wailing สะท้อนอาชีพตำรวจ และกระบวนการสืบสวน ไปจนถึงการตัดสินใจได้ชัดเจนว่าปัญหามีมากในระดับชั้นผู้น้อย อีกทั้งสติปัญญาของตัวเอกอย่างจองกู และคู่หูเองก็ไม่ใช่คนที่ฉลาดอะไร เป็นตำรวจบ้านๆ ที่อีดอาด อีกทั้งการตัดสินใจก็ไม่เด็ดขาด ซึ่งส่งผลไปถึงเหตุการณ์ในตอนท้ายของเรื่องในเรื่องของการตัดสินใจของจองกู
เชื่อว่าเป็นหนังที่ควรค่าแก่การหาดูครับ พอดีมีโอกาสได้ดูเพราะเพื่อนต่างชาติแนะนำให้ดู พอดูแล้วก็รู้สึกอึ้งทึ่งในการนำเสนอเรื่องราวของผู้กำกับคนนี้เลย
ส่วนนี้มีการเปิดเผยเนื้อหา (หากไม่ต้องการสปอยล์ก็พอไม่ต้องอ่านต่อข้ามไปดูคะแนนเลย)
- ต้นเรื่องหญิงสาวปริศนาที่ปรากฏ พาจองกูไปดูหลักฐานบ้านไฟไหม้เธอคือ ผี
- จองกูและคู่หู และบาทหลวงฝึกหัดรู้ว่า ชายชาวญี่ปุ่นบนเขาคือ คนที่ทำคุณไสยใส่คนในหมู่บ้านและลูกชาวของจองกู
- จองกูกลับไปที่บ้านของชายญี่ปุ่นพบว่ารูปถ่ายถูกทำลายไปแล้ว ทำให้จองกูโมโหฆ่าหมาของชายญี่ปุ่น
- ลูกสาวของจองกูถูกผีเข้า ทำให้จองกูต้องเรียก หมอผี ต่างเมืองมาทำพิธี
- หมอผีทำพิธีไปถึงขั้นสุดท้ายสู้กับชายญี่ปุ่นที่ทำพิธีบนเขา แล้วลูกสาวจองกูขอร้องว่าไม่ไหว ประกอบกับชายญี่ปุ่นก็เริ่มจะตาย จองกูกลัวว่าจะเสียลูกจึงทำลายพิธีของหมอผี ทำให้ชายญี่ปุ่นฟื้นขึ้น
- จองกูพบกับชายญี่ปุ่นอีกครั้งแล้วทราบว่าจริงๆ เขาไม่ใช่ปิศาจ
- หญิงสาวปริศนามาเตือนจองกูในตอนท้าย ว่าให้รอไก่ขัน 3 ครั้ง
- จองกูสังเกตุเห็นว่าหญิงสาวปริศนามี ที่ติดผมของลูกสาว และเสื้อแจ็คเก็ตของคนตาย จองกูรู้แล้วว่าเธอคือผีร้าย
- ผู้ช่วยบาทหลวงไปหาชายชาวญี่ปุ่นเพื่อถามว่า อะไรเป็นอะไรกันแน่ แล้วทราบว่าจริงๆ แล้ว ชายชาวญี่ปุ่นคือปิศาจและเผยร่างจริงขึ้นมา
- จองกูกลับไปบ้านเจอว่าลูกสาวของเขาได้ลงมือฆ่า ภรรยา และแม่ยายเขาไปแล้ว หญิงสาวปริศนาได้แต่นั่งเสียใจที่จองกูไม่ฟังเธอ เธอช่วยเขาไม่ได้
- ในตอนจบจองกูกำลังจะสิ้นลม หมอผี ที่เคยมาทำพฺีธีไล่ผีได้เข้ามาถ่ายภาพของจองกู แล้วเอาไปเก็บในกล่องที่เต็มไปด้วยภาพในห้องทำพิธีของชาวญี่ปุ่น แปลว่าหมอผีคือสาวกของปิศาจ
ปิศาจมันสอนเราในเรื่องนี้ว่า กายหยาบ หรือ สิ่งที่เห็นเราสัมผัสได้ เหมือนร่างของชายแก่ชาวญี่ปุ่นที่เหมือนคนทั่วไป แต่ตัวตนจริงๆ ของปิศาจนั้นมันอยู่ภายใน และนั่นเองปิศาจมันหลอกให้เราสับสนและเดินทางผิดได้เหมือนที่มันทำกับจองกู
หนังฉลาดที่สามารถบีบคั้นความรู้สึกคนดูอย่างเราให้สับสนและโดนหลอกไปพร้อมๆ กับจองกู เราจึงติดกับกลลวงของปิศาจตั้งแต่เริ่มเรื่องจนจบครับ
ยังกับหนังของ โรมันโปลันสกิ (Roman Polanski) เรื่อง Rosemary’s Baby (1968)
คะแนน: 7.8 /10
